De wereld maakt kennis met Apollo van Rijn
Langgenoeg verborgen gehouden. Tijd om de werel te ontdekken.
Sommige ontdekkingen blijven jarenlang verborgen in archieven. Andere veranderen in één klap de geschiedenis. Toen de zware houten kist onder strenge beveiliging het Rijksmuseum binnenreed, wist nog niemand welke gevolgen de inhoud zou hebben. Conservatoren, restauratoren en kunsthistorici verzamelden zich nieuwsgierig rond de kist terwijl de laatste zegels werden verwijderd.
Voorzichtig werden de schilderijen één voor één tevoorschijn gehaald. Het eerste doek was al indrukwekkend, maar daarna volgde het volgende, en nog één. Binnen enkele minuten was duidelijk dat het hier niet om een toevallige verzameling ging. De schilderijen vertoonden een uitzonderlijke kwaliteit en droegen allemaal dezelfde karakteristieke signatuur. Het bewijs waar maandenlang naar was gezocht lag eindelijk voor iedereen zichtbaar op tafel.
Enkele dagen later volgde een internationale persconferentie. Camera's uit de hele wereld stonden opgesteld terwijl de directeur van het Rijksmuseum de woorden uitsprak waarop kunstliefhebbers eeuwen hadden gewacht. De mysterieuze schilder had eindelijk een naam gekregen: Apollo van Rijn. Niet langer een onbekende meester, maar een kunstenaar met een eigen gezicht, een eigen stijl en een verhaal dat rechtstreeks verweven bleek met de Nederlandse Gouden Eeuw.
De bekendmaking sloeg in als een bom. Kranten openden met paginagrote koppen, televisiejournaals besteedden uitgebreide aandacht aan de ontdekking en kunsttijdschriften spraken al snel van de grootste kunsthistorische vondst van de eeuw. Zelfs de internationale pers kon er niet omheen. Van Amsterdam tot New York verscheen Apollo van Rijn op voorpagina's en tijdschriftomslagen.
Toch was dit pas het begin. De wereld kende nu de naam van Apollo van Rijn, maar zijn schilderijen moesten hun geheimen nog prijsgeven. Elk doek vertelde een eigen verhaal en elk detail bracht nieuwe vragen met zich mee. In de volgende hoofdstukken openen we daarom niet alleen de lijsten, maar ook een nieuw hoofdstuk uit de kunstgeschiedenis.
