Ruzie en een nat pak
Hoofdstuk 64
Als ik kom aanlopen bij het Haagse koffiehuis ’t Statenplein zit Antoinette al aan de koffie met een wel hele brede glimlach. Ook Anita en Jessica schuiven bijna gelijktijdig aan.
“Wat ben je extreem vrolijk vandaag” reageer ik op Antoinettes glimlach.
“Ik ga jullie iets laten zien wat jullie niet voor mogelijk houden.”
Onze nieuwsgierigheid is gewekt en Antoinette haalt een aantal fotokopieën uit haar tas.
“Hendrik Haringh was nogal een herrieschopper en kwam regelmatig in aanraking met het gezag. Ik zat te denken, hij moet een goed contact gehad hebben met zijn neef hier want anders had hij nooit over hem verteld en was Apollo nooit naar Loosduinen gekomen. Dus dacht ik, wat nou als hij ook hier weleens in aanraking in geweest met een klepperman of een schout”. Antoinette had ons inderdaad op het puntje van onze stoel weten te krijgen.
“Je hebt ook hier iets over Hendrik Haringh gevonden?”
“Nee, het is nog veel mooier.” Antoinette weet de spanning op te voeren.
“Ik ben gaan zoeken in rapporten van de schouts uit die tijd, Loosduinen was maar een klein dorpje dus dat konden er nooit veel zijn was mijn gedachte.” En ze liet één van de kopieën rond gaan.
“Ik zal eh even voorlezen.”
“ Verslag van den Schout
Anno 1668, den 14den October
Heden, omtrent het negende uur des avonds, werd mij kennisgegeven van een twistpartij, welke zich had voorgedaan voor de herberg aan de Loosduinsevaart.
Bij aankomst bevonden zich aldaar meerdere personen, waaronder de herbergier en twee mannen, zijnde Pieter Claesz. van beroep turfdrager en Willem Jansz., varensgezel. Uit de verklaringen van aanwezigen is gebleken dat beide mannen, na het nuttigen van meerdere glazen drank, woorden met elkander hebben gekregen, waarna de twist in handgemeen is overgegaan.
Voordat verdere slagen konden worden toegebracht, heeft een grote zwarte hond, genaamd Elvis, zich tussen beide mannen begeven. Door de grootte en kracht van het dier werden beide mannen van elkander gescheiden. Een der mannen verklaarde dat hij door de hond bij de borst werd weggeduwd, doch geen letsel heeft bekomen. Kort daarop geraakte voornoemde Willem Jansz. bij het terugwijken van den oever te water. Daar de man door de koude en het gewicht van zijn kleding niet zelfstandig aan den wal wist te komen, ontstond onder de aanwezigen enige beroering.
De hond Elvis begaf zich daarop zonder aansporing te water en zwom naar den drenkeling. Het dier wist zich naast den man te brengen en hield diens kleding vast, waarna het hem in de richting van den oever trok. Met behulp van de aanwezigen kon de man vervolgens uit het water worden gehaald.
Willem Jansz. verkeerde bij zijn berging in verzwakte toestand, doch bleek verder geen ernstig letsel te hebben bekomen.
De beide mannen zijn door mij gewaarschuwd dat een herhaling van dergelijke openbare ongeregeldheden niet zal worden geduld.
Voorts acht ik het vermeldenswaardig dat de genoemde hond Elvis zich bij deze gelegenheid buitengewoon rustig en dienstbaar heeft gedragen. De grootte, kracht en kennelijke bereidheid van het dier om personen in nood te helpen, doen mij opmerken dat een dergelijke hond in een stad als de onze geenszins misplaatst zou zijn. Aldus opgemaakt en naar waarheid verklaard,
Floris de Graaf
Schout van Den Haag”
Dit was een mooi moment om nog een rondje koffie te bestellen en een absoluut bewijs van hun verblijf in Loosduinen.
“Wat zijn de andere kopieën? Want ik zie aan je dat nog iets achterhoudt.”
“In de 17de eeuw kwamen ook de eerste kranten uit en ik dacht wat nou als……” ze gaf ons nu de andere kopieën met verbazing en een glimlach namen we kennis van het krantenartikel uit de Haeghsche post-tydingen van 15 October 1668.
Verklaring van een ooggetuige
Ik zeg u, ik heb in mijn leven veel ruzie gezien, maar wat daar voor de herberg gebeurde heb ik nog nimmer aanschouwd.
Het begon om weinig. Dat weet ik zeker. Pieter had Willem iets toegevoegd over zijn moeder, of over zijn schuit, of misschien over beide. De drank had inmiddels meer zeggenschap over hun tong dan zijzelf. Voor wij er erg in hadden, vlogen de vuisten heen en weer.
Willem gaf Pieter een klap die hem bijna tegen de waterkant deed vallen. Pieter kwam overeind en wilde hem daarop van antwoord dienen.
Toen stond daar ineens Elvis.
Die hond kwam uit de herberg alsof hij zelf de schout was.
Ik heb nog nooit zo'n beest gezien. Zwart als de nacht en zo groot dat wanneer hij zijn kop ophief, hij bijna met zijn snuit bij de borst van een volwassen man kwam. Hij ging recht tussen de twee kemphanen staan en keek eerst naar de een en toen naar de ander.
Pieter deed nog een stap naar voren.
Elvis zette één stap naar hem toe.
Pieter deed daarop twee stappen achteruit.
Dat was het einde van de ruzie.
Maar daarmee was het nog niet gedaan.
Willem, die achteruit was gelopen, verloor zijn evenwicht en verdween met een plons in de vaart. Hij kwam nog eenmaal boven en greep naar de kant, maar zijn jas was doorweekt en zwaar geworden. Hij riep om hulp.
Niemand ging.
Ik geef toe dat ook ik bleef staan.
Het water was donker en koud en de man werd al door de stroom van de kant weggetrokken.
Toen sprong Elvis.
Zonder aarzelen.
Het water spatte tot over onze schoenen toen die kolos erin verdween. Met een paar krachtige slagen was hij bij Willem. De man greep de hond vast, maar Elvis liet zich niet van zijn stuk brengen. Hij draaide zich om en begon terug te zwemmen.
Ik heb nog nooit zoiets gezien.
Een hond die een volwassen man uit de vaart trekt.
Toen zij de kant bereikten, pakten wij Willem bij zijn armen en trokken hem omhoog. Elvis klom erachteraan alsof er niets gebeurd was. Hij schudde zich eenmaal uit, waardoor drie omstanders van hoofd tot voeten nat werden, en ging vervolgens rustig naast de herberg zitten.
Alsof hij alleen maar zijn werk had gedaan.
De ruzie was vergeten.
Iedereen keek naar Elvis.
En ik zweer u dat ik nog nooit zoveel eerbied voor een hond heb gevoeld als op dat moment. Als alle mannen zich zo gedroegen als die hond, zouden er heel wat minder schouten nodig zijn.
Let op: De Legende van Apollo van Rijn is een fictief verhaal. Lees meer op de pagina Over dit project.
Vond je dit leuk om te zien? Meld je aan voor de nieuwsbrief en mis geen enkele update.