De Legende van Apollo van Rijn

Een bekende blik

Sommige ontdekkingen beginnen niet in een museum, maar op een hotelkamer.

De ochtendzon viel door de hoge ramen van onze suite in Antwerpen. Op tafel lag het oude schetsboek dat ik de dag ervoor had gekocht. Daarnaast lagen enkele losse schetsen die ik uit nieuwsgierigheid naast elkaar had gelegd. Ik was al vroeg beneden om koffie te halen. Toen ik terugkwam zat Jessica alleen aan tafel.

Ze bladerde aandachtig door het boek.

Niet vluchtig, zoals de meesten zouden doen, maar met de geconcentreerde blik van iemand die gewend is dieren echt te bekijken.

"Wat een mooie studies," zei ze terwijl ze een bladzijde omsloeg.

Ik glimlachte.

"Ik keek vooral naar de techniek."

"Ik niet."

Ze wees op een paar potloodschetsen van katten.

"Deze tekenaar kende zijn dieren. Kijk eens naar de stand van de oren. En hier... de schouders. Dat verzin je niet. Hij heeft dezelfde kat tientallen keren getekend."

Ik haalde mijn schouders op.

"Misschien had hij gewoon een favoriete huiskat."

Jessica knikte langzaam.

"Misschien..."

Meer zei ze niet.

Even later liepen we door de stad richting het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.

Het imposante museum, beter bekend als het KMSKA, behoort tot de belangrijkste kunstmusea van Europa. Na een jarenlange restauratie straalt het gebouw weer als nooit tevoren. Klassieke zalen worden er afgewisseld met moderne architectuur, waardoor eeuwen kunstgeschiedenis bijna ongemerkt in elkaar overlopen. Vlaamse Primitieven, Rubens, Jordaens, Ensor en talloze andere meesters vinden er een plaats. Voor iedere kunstliefhebber is het een museum waar je dagen kunt rondlopen zonder alles werkelijk te hebben gezien.

In de monumentale ontvangsthal bleven we even staan.

De enorme ruimte ademde rust uit. Het zachte daglicht viel door de hoge ramen naar binnen en gaf het witte natuursteen een bijna serene uitstraling. Mijn vrouw maakte een paar foto's, mijn zus bewonderde de architectuur en ik keek alvast op de plattegrond welke route we wilden volgen.

Jessica was alweer ergens anders mee bezig.

Zoals altijd.

Niet gehaast, maar nieuwsgierig.

In een van de zalen bleven we staan voor Voedster van de schilders uit 1665 van Theodor Boeyermans. Boeyermans behoorde tot de belangrijkste Antwerpse schilders van de zeventiende eeuw en was bovendien betrokken bij de stichting van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen. Zijn werk vormt een bijzondere schakel tussen de Vlaamse barok en de volgende generatie kunstenaars.

Terwijl wij vooral het tafereel bekeken, stapte Jessica dichter naar het schilderij.

Heel langzaam.

Ze kneep haar ogen een beetje samen.

"Die poes..."

Ik keek op.

"Wat is daarmee?"

"Die herken ik."

Ik moest lachen.

"Dat lijkt me sterk. Hij hangt hier al ruim drieënhalve eeuw."

"Nee," zei ze rustig. "Niet déze poes... maar dit gezicht."

Ze wees voorzichtig naar de kop van het dier.

"Kijk naar de vorm van de snuit. De brede neus. De ogen. En vooral die oren."

Ik liep dichterbij.

Nu ze het zei...

Er zat inderdaad iets opvallends in de uitdrukking van de kat.

Jessica dacht even na.

"Ik heb dat gezicht vanochtend al gezien."

"Waar?"

"In jouw schetsboek."

Er viel even een stilte.

Ik keek opnieuw naar het schilderij en probeerde de vergelijking te maken. Misschien had ze gelijk. Misschien zag ze alleen overeenkomsten omdat ze zoveel met dieren bezig was.

Niemand van ons wist het.

We liepen verder.

Pas in een van de laatste zalen bleef Jessica opnieuw staan.

"Grappig," zei ze bijna achteloos.

Ze wees naar een schilderij waar opnieuw een kat op voorkwam.

"Die lijkt eigenlijk ook een beetje op Pluisje."

Ze glimlachte en liep alweer verder voordat iemand echt reageerde.

Ik keek nog één keer om.

Twee schilderijen.

Twee katten.

En allebei riepen ze hetzelfde gevoel op.

Toeval, hield ik mezelf voor.

Maar ergens bleef die opmerking van Jessica in mijn hoofd rondzingen.

Misschien was Antwerpen toch nog niet klaar met ons.

Let op: De Legende van Apollo van Rijn is een fictief verhaal. Lees meer op de pagina Over dit project.